De Impact van Orthorexia: Een Persoonlijk Verhaal

Abbey Sharp deelt haar ervaring met een eetstoornis en opent zichzelf op een eerlijke wijze in een YouTube-video. De Canadese diëtiste bespreekt haar worsteling met orthorexia nervosa en hoe zij jarenlang verstoord eetgedrag heeft overwonnen. Orthorexia nervosa, wellicht minder bekend dan andere eetstoornissen, gaat gepaard met een obsessie voor het consumeren van “gezond” voedsel, wat vaak leidt tot extreme dieetbeperkingen die emotionele stress kunnen veroorzaken.

Volgens PHE Canada heeft de National Initiative for Eating Disorders in 2017 gerapporteerd dat tussen de twee en drie procent van de Canadezen voldoet aan de diagnostische criteria voor een eetstoornis. Echter, vanwege de gemakkelijk te verbergen aard van orthorexia, wordt deze stoornis vaak niet opgemerkt en gediagnosticeerd.

Sharp begon met het reflecteren op haar “gouden dagen” op de middelbare school voordat haar relatie met voedsel een andere wending nam. Ze herinnert zich: “Mijn angst was destijds zo laag als het ooit geweest was en waarschijnlijk ooit zal zijn… Ik at gewoon waar ik zin in had.” Haar relatie met voedsel veranderde na de middelbare school, toen ze wegging om een zangcarrière na te streven voordat ze naar de universiteit ging. In die tijd begonnen haar levenslange strijd met angst weer op te spelen, wat leidde tot problemen met haar spijsvertering. Na advies te hebben ingewonnen bij een homeopathische natuurgeneeskundige, schrapte Sharp alle suiker uit haar dieet. Deze verschuiving markeerde het begin van haar beperkende eetgewoonten.

Sharp beschreef hoe snel ze haar “veilige voedsel” beperkte en gewicht begon te verliezen. Ze zei: “Het is niet verwonderlijk dat ik begon af te vallen, en mensen op mijn werk of wanneer ik terug thuis op bezoek ging, begonnen me te complimenteren en vroegen me: ‘Abbey, wat heb je gedaan? Je ziet er zo goed uit.'” Het positieve feedback voelde als een “dopaminerush” dat tijdelijk haar moraal oppepte en haar motiveerde om haar beperkende eetgewoonten naar een hoger niveau te tillen.

Gedreven door haar “alles-of-niets-persoonlijkheid” schrapte ze ook alle vetten en volgde ze een strikt regime dat haar ervan weerhield om voedsel te eten dat door iemand anders was bereid. Hoewel geliefden bezorgd waren om Sharp, verzekerde ze hen dat de extreme maatregelen die ze nam allemaal in het teken stonden van gezond zijn.

Ze volgde een zeer strikt en gezond dieet zes dagen per week, maar vastte de hele dag op zondag zodat ze ‘s avonds in een restaurant kon genieten van een “zondige maaltijd”. Sharp merkte op dat ze nooit gemotiveerd was om af te vallen om “esthetische” redenen. “Ik wilde echt niet steeds dunner worden. Sterker nog, toen ik echt veel gewicht begon te verliezen, haatte ik mijn lichaam nog meer. Ik schaamde me er zo voor, en ik probeerde het te verbergen met allerlei losse kleding of het dragen van meerdere lagen. Maar het meticuleus controleren van wat er in mijn lichaam ging, voelde opwindend – en tegelijkertijd rustgevend,” legde ze uit.

“Op dat moment had ik een niet-gediagnosticeerde angststoornis, OCPD – wat eigenlijk obsessieve-compulsieve perfectionisme is – en ADHD,” deelde ze. Sharp zei dat de dingen “echt heel erg slecht” waren voordat ze beter werden.

Terugkijkend heeft Sharp veel empathie voor haar voormalige zelf op 17-jarige leeftijd. “Mijn leven was echt de perfecte storm om een ernstige eetstoornis te ontwikkelen. Ik was eenzaam en angstig over de tijdslijn die ik willekeurig voor mezelf had gesteld met betrekking tot mijn zangcarrière… het controleren van voedsel gaf me een vals gevoel van controle, als een soort spel waarin ik schijnbaar kon slagen.”

Terwijl haar gewicht bleef dalen, besloten de geliefden van Sharp in te grijpen, zo vertelde ze. “Op de een of andere manier bleef ik dit gekke eetpatroon twee lange miserabele jaren volhouden… waardoor ik ernstig ondergewicht kreeg, tot het punt dat het pijn deed om op een comfortabel bed met een zachte matras te liggen omdat er geen vet was om mijn botten te beschermen… Ik ontkende absoluut dat er iets mis was, maar uiteindelijk werd ik overtuigd door mijn dokter en mijn ouders om een diëtist te bezoeken.”

Met professionele hulp en persoonlijke vastberadenheid begon Sharp haar relatie met voedsel en met zichzelf weer op te bouwen.

Sharp’s voedingsreis inspireerde haar om voedingsdeskundige te worden en later een foodblogger. Ze herinnert zich dat ze de “zeer enge beslissing” nam om het leven weer volledig te omarmen, haar angsten aan te gaan door naar voedingsevenementen te gaan en van restaurantmaaltijden te genieten. “Het was als de ultieme snelcursus in intuïtief eten,” zei ze.

Iedereen, inclusief jongeren, kan contact opnemen met een hulplijn van NEDIC of een live chat gebruiken voor ondersteuning. Het nummer van de gratis hulplijn is 1-866-633-4220 en het e-mailadres is [email protected]. Jongeren die worstelen met hun mentale gezondheid kunnen ook gebruik maken van een anonieme sms-service die 24/7 beschikbaar is bij Kids Help Phone, door CONNECT te sms’en naar 686868.

Laat ons weten wat je ervan vindt door ons een e-mail te sturen, hieronder te reageren en te tweeten naar @YahooStyleCA! Volg ons op Twitter en Instagram.

FAQ

1. Wat is orthorexia nervosa?
Orthorexia nervosa is een eetstoornis die wordt gekenmerkt door een obsessie voor het consumeren van “gezond” voedsel dat vaak leidt tot extreme dieetbeperkingen en emotionele stress.

2. Hoeveel Canadezen hebben een eetstoornis?
Volgens PHE Canada voldoen tussen de twee en drie procent van de Canadezen aan de diagnostische criteria voor een eetstoornis.

3. Waarom wordt orthorexia vaak niet opgemerkt en gediagnosticeerd?
Vanwege de gemakkelijk te verbergen aard van orthorexia wordt deze stoornis vaak niet opgemerkt en gediagnosticeerd.

4. Wat is de relatie van Abbey Sharp met voedsel?
Abbey Sharp, een Canadese diëtiste, beschrijft haar ervaring met orthorexia en hoe ze jarenlang verstoord eetgedrag heeft overwonnen.

5. Waarom begon Abbey Sharp met het beperken van haar voedsel?
Abbey Sharp begon haar voedsel te beperken nadat ze advies had gekregen van een homeopathische natuurgeneeskundige en alle suiker uit haar dieet had geschrapt. Dit markeerde het begin van haar beperkende eetgewoonten.

6. Wat motiveerde Abbey Sharp om haar beperkende eetgewoonten naar een hoger niveau te tillen?
Abbey Sharp werd gemotiveerd door positieve feedback van anderen, die haar complimenteerden met haar uiterlijk naarmate ze meer gewicht verloor.

7. Wat voor soort stoornissen had Abbey Sharp naast orthorexia?
Abbey Sharp had een niet-gediagnosticeerde angststoornis genaamd OCPD (obsessieve-compulsieve perfectionisme) en ADHD naast orthorexia.

8. Hoe begon Abbey Sharp haar relatie met voedsel en met zichzelf weer op te bouwen?
Met professionele hulp en persoonlijke vastberadenheid begon Abbey Sharp haar relatie met voedsel en met zichzelf weer op te bouwen.

9. Hoe kan ik hulp krijgen als ik worstel met een eetstoornis?
Iedereen, inclusief jongeren, kan contact opnemen met een hulplijn van NEDIC (1-866-633-4220) of een live chat gebruiken voor ondersteuning. Jongeren kunnen ook gebruik maken van een anonieme sms-service bij Kids Help Phone, door CONNECT te sms’en naar 686868.

Belangrijke termen en jargon

– Orthorexia nervosa: Een eetstoornis gekenmerkt door een obsessie voor het consumeren van “gezond” voedsel, wat kan leiden tot extreme dieetbeperkingen en emotionele stress.
– PHE Canada: Physical and Health Education Canada, een non-profitorganisatie die zich inzet voor gezondheid en welzijn in Canada.
– Suiker: Suiker in voedsel en dranken, vaak in de vorm van sucrose, fructose of glucose.
– Dieetbeperkingen: Beperkingen in voedselinname, vaak gericht op het vermijden van bepaalde voedingsmiddelen of voedselgroepen.
– Homeopathische natuurgeneeskundige: Een zorgverlener die natuurlijke remedies en therapieën gebruikt om gezondheidsproblemen te behandelen.
– Dopaminerush: Een plotselinge afgifte van dopamine (een neurotransmitter die geassocieerd wordt met beloning en motivatie) in de hersenen, veroorzaakt door positieve feedback.
– Intuïtief eten: Een eetbenadering gebaseerd op het luisteren naar de lichaamssignalen van honger en verzadiging en het eten van voedsel dat het lichaam nodig heeft en waar het naar verlangt.

Verwante links

nedic.ca – National Initiative for Eating Disorders in Canada (NEDIC)
kidshelpphone.ca – Kids Help Phone